Στην εποχή που όλα πρέπει να δείχνουν τέλεια πίσω από μια οθόνη, η πραγματική αγάπη παραμένει πεισματικά απλή. Δεν χρειάζεται σκηνοθεσία, δεν θέλει budget, δεν ζητάει προσποιήσεις.
Τι σημαίνει τελικά αγάπη χωρίς φίλτρα;
Είναι εκείνο το ξαφνικό μήνυμα «είμαι από κάτω, κατέβα», όχι για κάτι σπουδαίο, αλλά γιατί του έλειψες και ήθελε μια αγκαλιά πέντε λεπτών. Είναι το «έτσι πήρα, να δω τι κάνεις» μέσα στη βαβούρα της μέρας, επειδή μόνο η δική σου φωνή τον ηρεμεί.
Δεν είναι οι μεγάλες υποσχέσεις κάτω από πυροτεχνήματα. Είναι οι μικρές αποδείξεις, κάθε μέρα. Είναι να σε βλέπει με ανακατεμένα μαλλιά και μαύρους κύκλους και να σε θεωρεί το ίδιο όμορφη. Να μη χρειάζεται να φορέσεις τον καλύτερό σου εαυτό για να σταθείς δίπλα του.
Αγάπη χωρίς φίλτρα είναι ο άνθρωπος που δεν προσπαθεί να σε αλλάξει, να σε φέρει στα μέτρα του ή να σε διορθώσει. Είναι εκείνος που σε καταλαβαίνει. Που σε αφήνει να ανθίζεις με τον δικό σου ρυθμό και δεν σε μαραίνει με προσδοκίες.
Είναι να κάθεστε και να μιλάτε για τα πάντα. Από το πιο ασήμαντο μέχρι το πιο δύσκολο. Να γελάτε δυνατά, να σωπαίνετε άνετα, να μη φοβάσαι να είσαι ο εαυτός σου. Να ξέρεις πως, ό,τι κι αν γίνει, εκεί θα είσαι πάντα ευπρόσδεκτη. Ακριβώς όπως είσαι.
Αγάπη χωρίς φίλτρα είναι να έχεις έναν άνθρωπο που αγγίζει πρώτα την ψυχή σου και μετά το σώμα σου. Που γίνεται καταφύγιο. Που γιατρεύει σαν χάδι πληγές που δεν ήξερες καν πώς να περιγράψεις.
Και στο τέλος, να λαχταράς να τον δεις με την ίδια ένταση κάθε φορά.
Όχι για να πείτε κάτι σπουδαίο.
Αλλά για να ζήσετε.
